บทที่ 110 กินเหยื่อตัวขาวบนพรม

อัลเบิร์ตมองดูครอบครัวตัวเองที่พร้อมหน้าพร้อมตา พวกเขาสี่คนกำลังนั่งในรถเข็นสองคนและอีกสองคนที่นั่งดูแลคนป่วยนั่งลงตรงเก้าอี้สนามสีขาว เสียงหัวเราะที่ไม่ค่อยได้ยินดังมาจนถึงหน้าเทอเรส

"พวกเขากำลังมีความสุข"อัลเบิร์ตพูดขึ้นเบาๆ

"ใช่ครับ"เกรย์เองก็มองภาพที่อยู่ตรงหน้าเหมือนกัน

"งั้น ฉันคงปล่อยวา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ